မီးေရာင္ေတြစံု
အလွေတြပံု
ဘယ္လိုပင္စံုလည္း
ႏွလံုးသားမွာ
ေပ်ာ္စရာမေတြ႕ခဲ့
ရြက္ေဟာင္းေတြေၾကြ
မိုးစက္ေတြေခၽြ
ႏွင္းစက္တို႕မေ၀ခင္
ရက္ မွ လ ဘဲရွိေသးေသာ္လည္း
ေျခာက္ေသြ႕တဲ့လမ္း
အက္ကြဲေၾကာင္းနဲ႕
သမုဒၵရာ၀မ္းတထြာေၾကာင့္
စက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို
သံပတ္ေပးခဲ့
က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ဒီအခန္းထဲ
ေခါင္းအံုးေလးေပၚ
က်ခဲ့ရ မ်က္ရည္မ်ားစြာ
အခ်စ္လည္းငါမသိ
အမုန္းလည္းနတၳိ
အလြမ္းလည္းငါမရွိ
ဒီအခ်ိန္ ငါသိတာတစ္ခုထဲ
ငါ့အိမ္ ငါ့လမ္း ငါ့ဘ၀
ဘယ္လိုဘဲရွိေနေန
တမ္းတမိတယ္
ငါေလ.....
အိမ္ျပန္ခ်င္မိတယ္။
ReplyDeleteသယ္ရင္းေရတူတူဘဲလို႕ေနာ္...............ျပန္ျခင္တယ္..............ဒါေပမဲ့လည္း...............ေနာ္
အိမ္ၿပန္ၿခင္တယ္ဟူး........ေႏြးေထြးဆံုး အေမ့အိမ္
ReplyDeleteရထားဥႀသသံ ေလးမ်ားႀကားရင္ အိမ္ၿပန္ၿခင္တဲ့ စိတ္ကေလး တားမရဘူး
အလည္လာသြားတယ္လုိ့
ReplyDeleteေက်းဇူးေနာ္။
ReplyDeleteအခုနံမည္ေလးအစား ထူးအိမ္သင္လို႕နံမည္ေျပာင္းလိုက္ေနာ္။
ReplyDeleteဟုတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း....
ReplyDeleteခံစားခ်က္ေလးေတြ ေကာင္းပါ၏
ReplyDeleteေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္ကိုေလး
ReplyDeleteက်ေနာ္လည္း အိမ္လြမ္းသူ တစ္ေယာက္မို႔ ......
ReplyDeleteလြမ္းရင္ျပန္ခဲ့ေလ
ReplyDeleteရြက္ေဟာင္းေတြေၾကြ
ReplyDeleteမိုးစက္ေတြေခၽြ
ႏွင္းစက္တို႕မေ၀ခင္
ရက္ မွ လ ဘဲရွိေသးေသာ္လည္း
က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ဒီအခန္းထဲ
ေခါင္းအံုးေလးေပၚ
က်ခဲ့ရ မ်က္ရည္မ်ားစြာ
လြမ္းရင္းက်ေသာမ်က္ရည္ေလးးးးးးးးးး
အလြမ္း မ်က္ရည္
လြမ္းသက္ေသ